Sjálfsskoðun

Vetrarfríið rann í garð og jafnskjótt er það búið. Ég náði að vinna aðeins upp í náminu en þó ekki nóg. Það er eins og dagarnir séu sammála um það að líða bara nógu hratt hjá.

Undanfarnar vikur hef ég þurft að fara í gegnum ægilega naflaskoðun hjá sjálfri mér. Samkvæmt bókunum getur maður ekki gerst góður ráðgjafi nema þekkja sjálfan sig og sín takmörk út í gegn. Okkar líf einkennist svolítið af því hvernig við ólmst upp og úr hvernig samfélagi við komum. Ef við höfum alist upp við það að láta aðra stjórna okkur þá eru nokkuð góðar líkur á því að við höldum áfram að leyfa öðrum að stjórna okkur seinna meir. Það gæti líka orðið akkúrat öfugt. Að við viljum brjótast út úr þessari stjórnsemi og leyfum þá engum að stjórna því hvernig við förum að í lífinu. Hvora leiðina sem við förum þá einkennist hún að því hvernig við upplifðum æskuna. Þetta dæmi á nú ekkert sérstaklega við mig heldur er ég að reyna að koma frá mér hvernig við erum gerð. Það eru alltaf einhver viðhorf og gildi sem við lærum í gegnum lífið sem við erum tilbúin til að tileinka okkur seinna meir.
Ég t.d hélt að ég væri tiltölulega fordómalaus en komst svo að því að það er ég alls ekki. Þá er ég ekki að tala um fordóma gagnvart kynþáttum eða öðru slíku heldur er ég með fordóma gagnvart hegðun fólks. Ég er meistari í að dæma fólk án þess að líta mikið í eigin barm. Ég þoli t.d. ekki frekju og yfirgang og hitti ég þannig fólk er fljót að dæma það ómögulegt þó sjálf sé ég jafnvel með hina mestu frekju, ég sé það bara aldrei fyrr en löngu seinna.
Ég verð að læra að setja ekki út á ákvarðanir annarra því ég get ekki breytt því hvernig aðrir hugsa eða haga sér, fyrst verð ég að geta breytt minni eigin hegðun áður en ég fer að ætlast ti að aðrir geti breytt sinni hegðun.
Svo sem engin ný fræði en ég held að maður geri allt of lítið af því að skoða sig vel og vandlega til að sjá hlutina í nýju ljósi.

Ég er sem sagt á fullu í að taka sjálfa mig í gegn þessa dagana og vonandi verður það aðeins til batnaðar he he.
Lifið heil.

Júhúúúú

Var að fá út úr fyrsta verkefninu mínu sem gildir inn í einkunn í skólanum. Mér gekk bara þrusu vel og ég er hæst ánægð. Hélt nefnilega að ég hefði klúðrar þessu svakalega og þyrfti örugglega að gera verkefnið allt aftur. En nei nei, það sem ég fékk minnst fyrir var hvað ég dæmdi sjálfa mig hart he he. Þetta var sem sagt viðtalstækni verkefni sem við áttum að gera og meta okkur svo sjálf hvort okkur fannst við vera búin að ná tökum á þessu og ég rakkaði mig í spað. Fannst mér ég vera ómöguleg og allt það. En sem betur fer var kennarinn á öðru máli og fannst þetta svo fínt hjá mér. Já svona getur maður verið dómharður á sjálfan sig!! Ég er þá allavega ekkert á því að gefast upp strax þó það hafi svona hvarflað að manni í mesta álaginu.

Of mikið af öllu

Ég hlakka svo til jólanna, ég hlakka svoooo til jólanna. Enda er ég að verða geðveik. Veik á geði þegar ég hugsa um öll verkefnin sem ég á eftir að skila. Lærði alla helgina, komst samt ekki í gegnum nema eitt verkefni. Pirrr, pirr. Bara rúmlega tveir mánuðir eftir og þá er það versta yfirstaðið. Annirnar sem eftir eru verða léttari. Ekki eins margar einingar. Það verður samt lítið úr jólabakstri þessi jólin, Bónus fjölskyldan verða sennilega mínir bestu vinir.

Gleymdi samt alveg að segja frá því að ég fór á geggjaða tónleika um daginn. Já, já sleppti samvinskunni lausri og dreif mig að sjá Magna og Dilönu. Gaman gaman, þau voru auðvitað alveg frábær, alveg strókostlegir tónleikar og Dilana miklu betri en hún hafði sýnt í þáttunum.

Svo á hún Svanhildur afmæli í dag, til hamingju með daginn mín kæra.

Lífið er yndislegt!!!