3. febrúar 2009

Jæja biðin varð þá ekkert endalaus eftir allt saman. Þegar litla daman ákvað að láta sjá sig gerðist allt á ógnarhraða. Ekki hefði mig grunað að hún kæmi á undan áætlun og var því búin að búa mig undir langa bið eins og áður en Jónína kom í heiminn.
Ég fann að ég missti vatnið um hálf eitt eftir miðnætti og hríðarnar byrjuðu svo um klukkutíma seinna. Ég hafði aldrei misst vatnið áður svo ég var alls ekki viss hvað ég ætti að gera. En svo eftir að hríðarnar byrjuðu gekk þetta allt frekar hratt og rúmlega hálf fimm fannst mér tími til komin að fara að koma sér á sjúkrahúsið, enda mátti ég varla vera seinni þangað.
Eftir að við komum á sjúkrahúsið á Selfossi leið ekki nema rúmur klukkutími þar til allt var yfirstaðið og daman fæddist 6:08 um morgunin. 3655 gr. og 52 cm. Það var búið að vera mjög mikið að gera á fæðingardeildinni og margar konur í sængurlegu svo okkur bauðst að fara heim samdægurs sem við auðvitað þáðum.
Stelpuskottið okkar dafnar svo bara vel, er dufleg að drekka og sefur vært þess á milli. Systkini hennar eru mjög montin af henni og eru afskaplega dugleg að hjálpa til við að sækja bleiur og annað sem vantar þá stundina. Hún er líka mjög lík systkinum sínum og okkur finnst hún auðvitað fallegasta stelpuskott í heimi.